هر جنبش اجتماعی، پس از دورهای فرسایش، ناگزیر از اِحیا و بازسازمانیابی است؛ احیایی که تنها با زمان، انرژی تازه و شیوههای نو ممکن میشود. اما امروز، در شرایطی که هزینههای زندگی بهطور بیسابقهای افزایش یافته، حتی بخشهایی از بازارسنتی که زندگی روزمره را در خرید وفروش و تعامل با مردمِ عادّی می گذارنند، بیزار از بزرگ رانت خوارانی که از احتکار، ارز دولتی و نوسان لحظهای قیمتها سود برده و منافع نامشروع خویش را با اربابان قدرت و ثروت تقسیم می کنند، بپا خواسته و حاضر نیستند بیشتر از این خویش را در ورطه نابودی قرار دهند.طبیعتا می توان از این قشر بازاریان حمایت کرد زیرا آنها هستند که بار اقتصاد جاریِ جامعه را بر دوش می کشند، نه مافیای فاسد و رانت خواری که انحصار واردات و صادرات بسیاری کالا ها را به شکل فرمایشی و مصنوعی در دست دارند.
خوشبختانه امروز بخش بزرگی از نیروهای غیر منسجم شروع به حرکت کرده اند که خود قابل تحسین است. جوهر انقلابی جنبش با تنوع بیشتر و قدرت انسجام ومقاومت وهمبستگی کامل تر، امید به ثمر رساندن خواسته های مترقی اجتماعی را پر رنگ تر می کند. پس بخشی از طرفداران سلطنت که همان بازماندگان سیستم شعبان بی مخی و چماقداری سنتی هستند ، و از قضا عمدتا هم اینان مسیر جنبش را به بیراهه میکشند باید توسط لایه های متعهد به آزادی و مبارزان آگاه طرد شوند.
مردم زحمتکش ایران ! بهویژه مبارزان گیلان و مازندران !
با تکیه بر تجربهٔ زیسته و شرایط عینی پیرامون خود، به هر شکلی که صلاح میدانید وارد عمل شوید. خود را سازمان دهید. حلقههای پشتیبانی، تدارکاتی و ارتباطی ایجاد کنید. مبارزه، آگاهانه و زمانشناس، نیازمند پاسخ روشن به این پرسشهاست:
چه کسی؟ کِی؟ کجا؟ چگونه؟ و با چه کسانی؟
چماقداران، سرکوبگران و عاملان ترور را تا آنجا که ممکن است، شناسایی و افشا کنید. سکوت، همدستی با سرکوب است. جنبش مردم ایران نیازی به آلترناتیوهای وارداتی و پروژههای ساختهشده در بیرون از جامعه ندارد. هر جریانی که چشم به حمایت خارجی دوخته باشد، چه در داخل و چه در خارج، چیزی جز جیرهخوار نیست و تفاوتی ماهوی با ارتجاع حاکم ندارد.
راه رهایی، از دل جامعه میگذرد.
با حمایت فعال از جنبش کارگری، دانشجویان، زنان و مردان، اقلیتهای تحت ستم، دگراندیشان، حاشیهنشینان شهری، بازنشستگان و خانوادههای زندانیان سیاسی، دست در دست هم دهیم.
از پراکندگی بپرهیزیم.
مبارزه را بر پایهٔ حداقلهای مشترک سازمان دهیم.
و نگذاریم نیروی جمعیمان در بازیهای قدرت و پروژههای انحرافی هدر رود.
زنده باد آزادی
برقرار باد جمهوری فدراتیو ایران
جنبش دموکراتیک زحمتکشان ایران
